Ο ιππότης με την σκουριασμένη πανοπλία (Robert Fisher)

Ippotis Panoplia

Ο ιππότης με την σκουριασμένη πανοπλία (Robert Fisher)

0
«Μια φορά κι έναν παλιό καιρό, σε μια πολύ μακρινή χώρα, ζούσε ένας ιππότης που περνιόταν για καλός, ευγενικός και στοργικός. Έκανε όλα αυτά που κάνουν οι καλοί, ευγενικοί και στοργικοί ιππότες. Πολεμούσε εχθρούς που ήταν κακοί, τρισάθλιοι, μοχθηροί…».
Ένα μυθιστόρημα γραμμένο σαν παραμύθι, που μιλά κατευθείαν στην καρδιά όσων αποζητούν ένα βαθύτερο νόημα στη ζωή τους. Μια απάντηση και μια διέξοδος στους φόβους, τις αγωνίες και τη μοναξιά μας. Μιλώντας για τις «σκουριασμένες πανοπλίες» μας, που (νομίζουμε πως) μας προφυλάσσουν από τον πόνο τον οποίο μας προξενούν οι άλλοι, ο Ρόμπερτ Φίσερ δημιουργεί μια ταξιδιωτική περιπέτεια που οδηγεί τον αναγνώστη στο «γνώθι σαυτόν». Γεμάτος χιούμορ, «Ο ιππότης με τη σκουριασμένη πανοπλία» μας καλεί να ανακαλύψουμε τον ίδιο μας τον εαυτό, να ανασάνουμε βαθιά και να γελάσουμε.

(ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ)

Εκδότης ΟΠΕΡΑ
Χρονολογία Έκδοσης Οκτώβριος 2011
Αριθμός σελίδων 136
Διαστάσεις 21×14
Μετάφραση ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ ΑΧΙΛΛΕΑΣ
Συγγραφέας (Ελληνικά) ΦΙΣΕΡ ΡΟΜΠΕΡΤ

 

Αποσπάσματα απο το βιβλίο:

…”Κανένα μονοπάτι δεν πήρα” είπε ο ιππότης στο μάγο Μέρλιν. “Είχα χαθεί για μήνες!”

“Συνήθως οι άνθρωποι δεν ξέρουν ποιο μονοπάτι ειναι αυτό που έχουν πάρει” είπε ο Μέρλιν.

“Εννοείς οτι το μονοπάτι ήταν εδώ , αλλά δεν μπορούσα να το δώ;”

“Ναι, και μπορείς να γυρίσεις οπως ήρθες, αλλά αυτός ο δρόμος οδηγεί στην ατιμία, την απληστία, το μίσος, τη ζήλεια, το φόβο και την άγνοια.”

“Θες να πεις πως εγώ είμαι όλα αυτά τα πράγματα;” ρώτησε ο ιππότης με αγανάκτηση.

“Κατα καιρούς, ναι:  είσαι κάποια απο αυτά τα πράγματα” παραδέχτηκε ατάραχα ο Μέρλιν.

Κατόπιν ο μάγος του έδειξε ένα άλλο μονοπάτι: ήταν πιο στενό απ’ το πρώτο και πολύ πιο δύσβατο.

“Αντε να το ανέβεις αυτό……”, παρατήρησε ο ιππότης.

Ο Μέρλιν συμφώνησε με ένα νεύμα. “Αυτό”, είπε, “είναι το μονοπάτι της Αλήθειας. Γίνεται όλο και πιο απόκρυμνο όσο πλησιάζεις στην κορυφή.”

Ο ιππότης κοίταξε το ανηφορικό μονοπάτι, μα διόλου ενθουσιασμένος δεν έδειχνε. “Και τι θα κερδίσω φτάνοντας στην κορυφή;”

“Γιατι δεν ρωτάς τι θα χάσεις;” είπε ο Μέρλιν. “Την πανοπλία σου!”………

_______________________________________________

…..Ο ιππότης κοίταξε μέσα στο περίεργο καθρέπτη και προς έκπληξη του, αντί για ένα ψηλέα με θλιμμένα μάτια και μεγάλη μύτη, θωραακισμένο ως το λαιμό, είδε ενα γοητευτικό άτομο, όλο ζωή, που τα μάτια του έλαμπαν απο αγάπη και συμπόνια.

“Ποιός είναι αυτός;” ρώτησε.

“Εσύ” αποκρίθηκε η σκιουρίτσα.

“Αυτός ο καθρέπτης είναι απάτη” είπε ο ιππότης. “Δεν είμαι εγώ έτσι.”

“Βλέπεις τον αληθινό σου εαυτό” εξήγησε ο Σαμ, “αυτόν που ζεί κάτω απο την πανοπλία σου.”

“Μα…” έκανε ο ιππότης, κοιτάζοντας πιο βαθιά μέσα στο καθρέφτη, “αυτός ο άνθρωπος είναι…….. τέλειος! Και το πρόσωπο του είναι γεμάτο ομορφιά και αθωότητα.”

“Είναι αυτο που μπορείς να ξαναγίνεις. Όμορφος, αθώος και τέλειος.”

“Αν αυτό ήταν να γίνω απ’ την αρχή” είπε ο ιππότης, “τότε κάτι τρομερό θα συνέβει στην πορεία.”

“Ναι” απάντησε ο Σαμ, “και ξέρεις τι; Έβαλες μια αόρατη πανοπλία ανάμεσα στον εαυτό σου και τα αληθινά σου συναισθήματα. Κι αυτή η πανοπλία είναι εκει τόσον καιρό πια που έχει γίνει ορατή και μόνιμη.”…..

_____________________________________________

“Τι θα πει φιλοδοξία από την καρδιά;” ρώτησε ο ιππότης.

Η φιλοδοξία που πηγάζει απ’ την καρδιά, είναι αγνή. Κανέναν δεν ανταγωνίζεται και σε κανέναν κακό δεν κάνει. Και μάλιστα, όταν χρησιμεύει σε κάποιον, την ίδια στιγμή χρησιμεύει και σ’ άλλους……

__________________________________________________

…….”Θυμήσου”, είπε η Ρεβέκκα, “Ότι ο δράκοντας (του φόβου και της αμφιβολίας) δεν εινα παρά μια ψευδαίσθηση.”

“Και η φωτιά που έβγαλε απο το στόμα του; Κι αυτό ψευδαίσθηση;”

“Τότε γιατί κάθομαι σε αυτό το ποταμάκι μ’ έναν καμένο πισινό;” ρώτησε ο ιππότης.

“Γιατί απο τη στιγμή που πίστεψες ότι ο δράκοντας είναι αληθινός” πρόσθεσε η Σκιουρίτσα, “του δίνεις τη δύναμη να κάψει το πισινό σου ή οτιδήποτε άλλο.”

___________________________

“Κοίτα….” είπε ο Σάμ, προσπαθώντας να τον εμψυχώσει, “αν αντιμετωπίσεις το δράκοντα(του φόβου και της αμφιβολίας), υπάρχει μια πιθανότητα να σε καταστρέψει. Αν δεν τον αντιμετωπίσεις, θα σε καταστρέψει στα σίγουρα.”

_______________________

ΚΑΙ ΑΝ ΚΟΛΛΑΩ ΣΤΑ ΓΝΩΣΤΑ,
ΔΕ ΘΑ ΜΑΘΩ Τ’ ΑΓΝΩΣΤΑ.

Leave a Reply